Projekt 3D

Inspiracja

Niezwykła przygoda zaczęła się od pracy z biologi, która została zadana przez Panią Klaudie Nawrocką. Polegała ona na skonstruowaniu modelu nici DNA. Do głowy przyszedł mi wówczas pomysł wykorzystania w projekcie drukarki 3D, którą w ramach projektu Laboratoria Przyszłości zakupił dyrektor naszej szkoły Pan Robert Witkowski. Dzięki wstawiennictwu Pani Klaudii otrzymałem dostęp do urządzenia. Pomocy w jego uruchomieniu udzielił mi informatyk Pan Bartosz Paczkowski.

Pierwsze zmagania

Na początku trzeba było znaleźć programy graficzne - jeden do drukowania (FlashPrint 5), a drugi do pobrania gotowego modelu (Print 3D). Trudność pojawiła się wtedy, gdy konieczne okazało się sformatowanie modelu, by został wydrukowany. Poradziłem sobie ze sformatowaniem, lecz potrzebowałem pomocy w sparowaniu drukarki, by mogła drukować moje dzieło.

Komplikacji ciąg dalszy

W dalszej części okazało się, że model który pobrałem miał błąd. Jego naprawa była dla mnie kolejną w tym projekcie, szansą na zdobycie nowych umiejętności. Gdy nadszedł wreszcie czas na drukowanie projektu, okazało się, że stanąłem przed kolejnym wyzwaniem – znaleźć odpowiednie sterowniki. Szybko poradziliśmy sobie i z tym problemem. Wydawało się, że wszystko zmierza ku szczęśliwemu zakończeniu. Niestety po godzinie zapchała się, najprawdopodobniej, dysza. By ją naprawić, potrzebowaliśmy pomocy informatyka. Pan Bartosz usunął przeszkodę, jednakże trzeba było rozpocząć drukowanie jeszcze raz. Zmaganie z nową technologią pochłonęło następną godzinę, lecz w końcu udało nam się wydrukować zaplanowany model.

Sukces

Na przygotowanie projektu poświęciłem wiele czasu, ponieważ do pracowni Laboratorium Przyszłości musiałem przychodzić przed lekcjami, ale uważam, że było warto. Zdobyłem podczas tego wydarzenia nowe doświadczenia oraz była to dla mnie pouczająca lekcja i dobra zabawa naukowa. Chciałbym podziękować przede wszystkim Pani Klaudii Nawrockiej za inspirację oraz pomoc. Dzięki jej wsparciu dostałem zgodę na użytkowanie drukarki. Dziękuję również Panu Bartoszowi Paczkowskiemu za nieocenione wskazówki techniczne. Panu Dyrektorowi Robertowi Witkowskiemu oraz Pani Wicedyrektor Lidii Klorek jestem wdzięczny za wiarę w moje umiejętności i zaufanie. Zapomnieć nie mogę również o Pani Barbarze Wawrzyniak, która pomogła mi w zredagowaniu tego tekstu. To było naprawdę świetne, interdyscyplinarne zadanie i rewelacyjna zabawa.

Paweł Szrajber 8e